หนทางแห่งความก้าวหน้า

11 ก.พ. 2557 17:08 น. | เปิดอ่าน 465 | ความคิดเห็น 0

 

- ทุกคนเมื่อหวังความเจริญแก่ตน เช่น การศึกษา การประกอบสัมมาอาชีพ เกียรติยศ สุข สรรเสริญ ทั้งในปัจจุบัน และอนาคต ตลอดถึงเป้าหมายชีวิต คือ การบรรลุคุณธรรม ได้แก่ มรรค ผล นิพพาน ไม่ต้องเวียนว่ายตายเกิด ประสบความทุกข์ทรมาน โศกเศร้าเสียใจด้วยปัญหาต่าง ๆ ควรพัฒนาตนด้วยหลักธรรม 7 ประการ

 

ประการที่ 1 ขยันหมั่นเพียร

- คือ มีความขยันไม่ลดละ อุตสาหะอย่างต่อเนื่อง ตามลักษณะความเพียร 4 คือ เพียรป้องกันมิให้ความชั่วร้ายเกิดขึ้นในสันดานของตน เพียรลดละเลิกความชั่วร้ายที่เกิดมีในตนแล้วให้น้อยลง จนหมดสิ้นไปในที่สุด เพียรสั่งสมความดีงาม ความฉลาดรอบรู้ให้มีอย่างสมบูรณ์ และเพียรรักษาความดีงามความฉลาดรอบรู้นั้น ๆ ให้มั่นคงอยู่ในตนตลอดไป ดุจเกลือรักษาความเค็มไว้ได้ตลอดกาล

 

ประการที่ 2 รู้ระลึกสำนึกตนได้

- คือ สามารถหวนระลึกสำนึกตนถึงกิจที่เคยทำ คำที่เคยพูดและเรื่องราวต่าง ๆ ที่เคยคิดมาแล้วแม้เป็นระยะเวลานานได้ และจำทรงไว้ได้อย่างดี แล้วเลือกคัดสิ่งที่ไม่ดีงามทิ้งไป จัดสรรเอาเฉพาะสิ่งที่ดีงาม เป็นแนวทางปฏิบัติปรับปรุงตนเองให้บรรลุคุณธรรมที่สูงกว่าเดิม กระทั่งเพิ่มสติสัมปชัญญะ รู้ระลึกสำนึกตนได้อย่างแกล้วกล้า

 

ประการที่ 3 การทำงานให้สะอาด

- คือ ดำเนินการงานทุกชนิดที่ตนได้รับผิดชอบให้เป็นไป เพื่อไม่เบียดเบียนตนเอง และผู้อื่นทั้งร่างกายและจิตใจ ไม่เบียดเบียนทรัพย์สินของตนเองและผู้อื่น ไม่ล่วงล้ำเขตแดนอำนาจหน้าที่ทางการปกครองในส่วนบุคคล และครอบครองเป็นกรรมสิทธิ์ในส่วนทรัพย์สินของคนอื่น

 

ประการที่ 4 ทำงานโดยใช้ปัญญา

- คือ ใช้ปัญญาใคร่ครวญไตร่ตรองอย่างมีเหตุผลครบถ้วนแล้ว จึงทำงานทุกอย่างให้สำเร็จผลดีตรงตามเป้าหมายที่วางไว้ เป็นเหตุให้ผู้ใหญ่เมตตาเชื่อถือไว้วางใจ ให้ผู้เสมอกันยอมรับนับถืออย่างสนิทใจ ให้ผู้น้อยเคารพนับถือ ยกย่องบูชาด้วยความเลื่อมใสศรัทธา

 

ประการที่ 5 ระวังตนมิให้ผิดพลาด

- คือ คอยตรวจตรา บังคับอารมณ์ของตนไม่ให้ขาดความเที่ยงธรรมเพราะรัก เพราะชัง เพราะกลัวอำนาจอิทธิพลใด ๆ และไม่ให้ขาดความเที่ยงธรรมเพราะไม่เข้าใจเหตุผลในเรื่องนั้น ๆ เพื่อประคับประคองอารมณ์ของตนให้มั่นคงอยู่ในแนวทางศาสนา

 

ประการที่ 6 เลี้ยงชีพโดยสุจริตธรรม

- คือ ดำรงชีวิตอยู่ในสังคมอย่างปกติสุข โดยไม่ละทิ้งคุณธรรม มีความสุจริต เป็นต้น ทั้งในการแสวงหา การได้มา และการบริโภค

 

ประการที่ 7 ไม่ละทิ้งคุณธรรม

- คือ ไม่เผลอสติปล่อยใจให้หลงใหลเพลิดเพลินไปตามอารมณ์รัก อารมณ์ชัง เป็นต้น จากการสัมผัสด้วยตาเห็นรูป หูฟังเสียง จมูกสูดดมกลิ่น ลิ้นลิ้มรส ร่างกายได้สัมผัสต่าง ๆ ทั้งที่น่าชอบใจและไม่น่าชอบใจ ก็ควรยับยั้งชั่งใจไว้ในสายกลาง ไม่รัก ไม่ชัง ไม่กลัว และไม่หลงใหลจนลืมตัว เสียตัว เสียเกียรติยศ กระทั่งสูญเสียชีวิต หมดโอกาสบำเพ็ญประโยชน์ตนและประโยชน์ท่านต่อไป

 

 

 


 

ข้อความหรือรูปภาพที่ปรากฏอยู่นี้ เกิดจากการแสดงความคิดเห็นและถูกส่งขึ้นกระดานข่าวโดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่ง STARCLIPNEWS.com มิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น หากท่านพบเห็นข้อความ หรือรูปภาพในกระทู้ที่ไม่เหมาะสม กรุณาแจ้งทีมงานเพื่อทราบในการดำเนินการต่อไป