"ศีล" พระพุทธศาสนา

26 ก.พ. 2557 15:47 น. | เปิดอ่าน 683 | ความคิดเห็น 0

 

- สังคมโลกในปัจจุบัน โดยเฉพาะสังคมไทยได้มีการรับวัฒนธรรมของชาวต่างชาติ นำมาเป็นแบบอย่างในการปฏิบัติตาม บางอย่างไม่เหมาะสมกับจารีตประเพณีอันดีงาม และบางอย่างก็เข้าข่ายละเมิดศีลธรรมอันดี

"ศีล" คือ ข้อปฏิบัติตนขั้นพื้นฐานในทางพระพุทธศาสนา เพื่อควบคุมความประพฤติทางกาย และวาจาให้ตั้งอยู่ในความดีงามมีความปกติสุข เพื่อประโยชน์ขั้นพื้นฐานคือความสุข และไม่มีการเบียดเบียนกันในสังคม

- ประโยชน์ของศีลในขั้นพื้นฐาน คือ ทำให้ "กาย วาจา ใจ" สงบไม่เบียดเบียนตนเองและผู้อื่น ทำให้สามารถที่จะทำให้จิตสงบได้ง่ายในการทำสมาธิ ในระดับของบรรพชิต ศีลจะมีจำนวนมาก เพื่อกำกับให้พระภิกษุสงฆ์สามเณรสามารถครองตนในสมณภาวะได้อย่างสมบูรณ์ และเอื้อต่อการประพฤติพรหมจรรย์ในขั้นสูงต่อไปได้

 

"ศีล" มีหลายขั้นหลายระดับ จัดแบ่งได้ 5 ประเภท ดังนี้

1. ศีล 5  "เบญจศีล"

- เป็นศีลขั้นพื้นฐานของศีลทั้งปวง กล่าวคือ ศีลทุกประเภทไม่ว่าจะเป็นศีลของอุบาสก อุบาสิกา สามเณร หรือพระภิกษุ ต้องตั้งอยู่บนพื้นฐานแห่งศีล 5 ข้อนี้ กำหนดเป็นศีลสำหรับผู้ครองเรือนทั่วไปควรรักษา เป็นศีลที่ควรรักษาให้เป็นปกติ

-  ศีล 5  "เบญจศีล" ประกอบด้วย

1. เว้นจากการฆ่าสัตว์ตัดชีวิตทั้งปวง รวมถึงการทำร้ายสัตว์ หรือมนุษย์

2. เว้นจากการลักทรัพย์ เอาสิ่งของที่เจ้าของไม่ได้ให้

3. เว้นจากการประพฤติผิดในกามทั้งหลาย

4. เว้นจากการพูดเท็จ คำหยาบ หรือพูดส่อเสียด

5. เว้นจากการดื่มน้ำเมา อันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาท

 

2. ศีล 8  "อัฐศีล" 

- เป็นศีลที่มีพื้นฐานมาจากศีล 5 เน้นการไม่เสพกาม การรับประทานอาหารจำกัดเวลา การหัดลดละการหาความสุขจากสิ่งบันเทิง หรือเครื่องปรนเปรอความสุขทางประสาทสัมผัส และการงดใช้เครื่องนั่งนอนฟูกหรูหรา

- เป็นการฝึกฝนตนให้รู้จักที่จะมีชีวิตที่เป็นอิสระได้มากขึ้น สามารถอยู่ดีมีสุขได้โดยไม่ต้องพึ่งพาหรือขึ้นต่อวัตถุภายนอกมากเกินไป

 

3. ศีล 10 "ทศศีล"

- เป็นศีลสำหรับเด็กและเยาวชนที่บวชเป็นสามเณรสมาทานรักษาเป็นประจำ คำว่า "สามเณร" แปลว่า เหล่ากอของสมณะ หมายถึง เด็ก และเยาวชนผู้ศึกษาอบรมตามหลักไตรสิกขา เพื่อเตรียมเป็นพระภิกษุเมื่อมีอายุครบอุปสมบทตามพระวินัยกำหนด

 

4. ศีล 227 หรือ "สิกขาบท 227"

- เรียกว่า "ศีลของพระภิกษุ" เป็นพระวินัยพุทธบัญญัติในส่วนที่เป็นกฎเกณฑ์ข้อห้ามสำหรับบุรุษผู้อุปสมบทเป็นพระภิกษุในพระพุทธศาสนาที่ต้องรักษาโดยเคร่งครัด เพื่อดำรงความเป็นพระภิกษุ

 

5. ศีล 311 หรือ "สิกขาบท 311"

- เรียกว่า "ศีลของพระภิกษุณี" เป็นพระพุทธบัญญัติในส่วนที่เป็นข้อห้ามสำหรับสตรีผู้อุปสมบทเป็นพระภิกษุณีที่ต้องรักษาโดยเคร่งครัด เพื่อดำรงความเป็นพระภิกษุณี

 


 "ศีล" จึงเป็นหลักการที่จะทำให้คนในสังคมอยู่ร่วมกันอย่างปกติสุข

 

 

 

ข้อความหรือรูปภาพที่ปรากฏอยู่นี้ เกิดจากการแสดงความคิดเห็นและถูกส่งขึ้นกระดานข่าวโดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่ง STARCLIPNEWS.com มิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น หากท่านพบเห็นข้อความ หรือรูปภาพในกระทู้ที่ไม่เหมาะสม กรุณาแจ้งทีมงานเพื่อทราบในการดำเนินการต่อไป